دم خروس یا قسم حضرت عباس
ساعت ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: یاد داشت های روزانه

دم خروس را قبول کنیم 

یا قسم حضرت عباس را

 

 

              مسوولین عزیز فرهنگی و غیر فرهنگی ما همین که در

همایش یا سمیناری داخلی یا خارجی مجال حرف زدن پیدا می کنند

از جمله افاضات و فرمایشات  همیشگی را که به خورد مخاطبان خود

می دهند موضوع تمدن،فرهنگ و هنر کهن و دیرین ایران اسلامی است!

اما هرگز نمی گویند که مولفه ها و نشانه های آن تمدن و فرهنگ کهن

که باعث ماندگاری و جهان شمولی حداقل بخش هایی از عناصر و

رویکردهای آن شده است،چیست و چه تلاشی این مسوولین دلسوز

سرنوشت انسان های دربند معاصر ! برای باز کاوی،بازخوانی،

بازشناسی و بازنمایی آن تا کنون انجام داده اند .

            اگر چه حرف ها و نکته های بسیاری دراین خصوص وجود دارد

و مصادیق بسیاری را به عنوان شاهد مدعا می توان برشمرد اما دراین

مجال تنهابه ذکر یک موضوع بسنده خواهم کرد و ادامه ی آن را در

یاد داشتی دیگر می پردازم

              به عنوان مثال در تمدنی که مردمان آن به زندگی مسالمت

آمیز و انسان دوستانه حتی در مواردی در برخورد با برخی از اقوام

مهاجم اعتقاد داشته اند و در فرهنگی که بخشی از داشته های

عرفانی آن صرفا" موجودیت جسمانی را لازمه ی برخورداری از حقوق

شهروندی و مناسبات اجتماعی دانسته است چگونه ممکن است

شخصی نگری های نژادپرستانه  افراد یک اجتماع را در میزان برخورداری

از منافع و منابع ملی و موقعیت های اجتماعی  به لایه های متفاوت

و مختلف تقسیم کند

 

                              این موضوع در یاد داشت های دیگر ادامه

                                                 خواهد داشت