تا گیسوان رها در باد
ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٦ دی ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: شعر

 

 

              تا گیسوان رها در باد

 

چه بی خیال ایستاده است

چه استوار

آن که

        تا گیسوان رها در بادش

هزار سمرقند دل افتاده است

                                      موجاموج

در کدامین آینه خود را

تماشا کرده است این بی شکیب

در کدامین آینه

کاین گونه

زلیخای شاعرانه گی ام را

محو کرده است

در بی یوسفی خویش

                          بی نصیب

نه"بوی جوی مولیان " می آید

نه هوای "رکناباد و گلگشت مصلا" دارد دل

باید

      به چشم های این بی خیال پیوست بی قرار

آن که

       تا گیسوان رها در بادش

هزار جنگل

             بهانه می رقصد