دزد باغ

از کنار نرده ها گذشت

از جدار در فرو خزید

سر بلند کرد

خانه را نگاه کرد

خانه انعکاس دلنشین و روشنی به چشم مار یافت

مار

خانه را

نیش زد



اینکه آمده سراغ ما به خواب

                                    خواب نیست

دامچاله ای پر از سنان و دشنه است

رخش و رستم و امید ما

                               عمق دامچاله خفته اند



کو؟ کجاست آنکه سینه ی شغاد را

میخکوب کنده ی درختها کند

آنچنانکه در حماسه خوانده ایم و در فسانه گفته اند؟


باغ را نمی شناسم

                           آه!

دزد

     چهره ی عمیق باغ را ز ما ربوده است

دوردست یا کنار دست

هیچ چیز جز خراب نیست

 

                                               از مجموعه ی (( بیا کنار پنجره))

                                                 رضا براهنی

/ 0 نظر / 4 بازدید