کودک و ماه

 

                    کودک و ماه

 

شب اول

           کودک بر ایوان خانه ایستاده است

           و با انگشت کوچکش

           به آسمان اشاره می کند:

                                             ماه!

                                             ماه!

شب دوم

            کودک به سمت درب ایوان می رود

            پرده را به کناری می زند

            به آسمان چشم می دوزد:

                                               ماه نیست!

                                               ماه نیست!

شب سوم

              کودک در خواب حرف می زند:

                                                    ماه!

                                                    ماه!

و با لبخندی به خواب می رود

/ 0 نظر / 5 بازدید