کاش می شد

 

 

کاش می شد

 

                                                                              شعری از زنده یاد:

                                                                       سلمان دهقانی رحیم آبادی

خواستم پنجره را بگشایم

و نفس تازه کنم

و اتاقم تلی انباشته از دود

                                   فضا را پرداشت

خلق تنگیم

به تنگ حوصله گیم

                          می افزود

دست می سودم و

                        می خواندم و می گفتم کاش

باز می شد دری از دیواری

که نفس نه

                 که قفس تازه کنم

/ 0 نظر / 10 بازدید